Sołectwo Rybno na Facebooku

Nasze trzy miejscowości

Oficjalnie jesteśmy jednym sołectwem, ale składamy się z trzech części. Sercem wszystkiego jest Rybno. Tuż obok mamy Rybienko, które swoją oficjalną polską nazwę dostało niedługo po wojnie, pod koniec 1947 roku. Trzecia jest Rybska Karczma. Od razu powiem, jak to wygląda w praktyce: dla nas, mieszkańców, Rybska Karczma to nazwa umowna. W papierach niby jest to osobna osada, ale w rzeczywistości to po prostu część Rybna. Sama nazwa została z dawnych czasów, kiedy stała tu znana w okolicy gospoda dla podróżnych. Dzisiaj wszystkie te części ładnie nam się spinają w całość, chociażby przez nową drogę powiatową z chodnikiem i oświetleniem, z której na co dzień korzystamy.

Ponad 640 lat historii

Rybno to jedna z najstarszych wsi w gminie Gniewino. Pierwsza oficjalna wzmianka w dokumentach pojawia się już w 1382 roku – wyprzedziliśmy pod tym względem sporo okolicznych miejscowości. Przez wieki był to duży majątek ziemski, którym rządziły znane pomorskie rody, jak Rybińscy czy Przebendowscy.

Najważniejszym zabytkiem w centrum jest nasz klasycystyczny dwór, na który wszyscy w okolicy mówimy po prostu „pałac”. Powstał w XIX wieku, przed samą wojną go rozbudowano, a po 1945 roku służył nam na różne sposoby – była tu szkoła, ośrodek zdrowia czy świetlica. Ostatnio budynek przeszedł remonty i powoli odzyskuje dawny wygląd.

Z pałacem łączy się park. Kiedyś to był piękny, zadbany ogród. Niestety, przez lata po wojnie nikt o niego nie dbał i dzisiaj trzeba uczciwie przyznać: park jest zarośnięty i zaniedbany. Bardzo chcemy to zmienić i planujemy jego rewitalizację.

Ilu nas tu mieszka?

• 288mieszkańców w 1925 r. (50 domów)
• 400–450mieszkańców ok. 50 lat temu
• 681mieszkańców w spisie z 2011 r.
• 708mieszkańców dziś – prawie 10% gminy

Gdy spojrzy się w dokumenty, widać, jak wieś urosła na przestrzeni lat. Sto lat temu (w 1925 roku) mieszkało tu zaledwie 288 osób w 50 domach. Po wojnie, gdy przez jakiś czas działała nawet osobna Gromada Rybno, wieś zaczęła się rozrastać i mieszkało tu około 400–450 osób. Dzisiaj mamy prawdziwy boom mieszkaniowy – w spisie z 2011 roku było nas 681, a najnowsze dane pokazują, że przekroczyliśmy już 700 mieszkańców (dokładnie 708 osób). To prawie 10% całej gminy.

Kto tu mieszkał przez wieki?

Rybno zawsze leżało na pograniczu i mieszały się tu różne narodowości. Kaszubi i Polacy to rdzeni mieszkańcy, którzy mimo trudnych czasów pod zaborami utrzymali swój język, tradycje i wiarę katolicką. Przez lata, pod panowaniem pruskim, osiedlało się tu sporo Niemców, głównie ewangelików. Co ciekawe, w statystykach z 1925 roku siły były idealnie równe – mieszkało tu 146 katolików i 142 protestantów. Ostatnim niemieckim właścicielem majątku przed jego podziałem w 1930 roku był Arnold Johst.

II wojna światowa mocno nas dotknęła. Niemcy mieli tu swój obóz pracy, a na początku 1945 roku przez wieś szedł tragiczny Marsz Śmierci więźniów z obozu Stutthof. Do dzisiaj jako mieszkańcy dbamy o ich zbiorowe mogiły na naszym cmentarzu. Tu ogromne ukłony dla śp. Andrzeja Miedziaka – sołtysa oraz Radnego Gminy Gniewino.

Po wojnie Niemcy wyjechali, a do Rybna przyjechali Polacy z centralnej Polski oraz rodziny wysiedlone z Kresów Wschodnich.

Szanujemy kaszubskie korzenie, ale jesteśmy otwarci na nowych ludzi, którzy się u nas budują. Działa u nas Koło Gospodyń Wiejskich, spotykamy się w Domu Sołeckim im. Andrzeja Miedziaka i staramy się, żeby w Rybnie po prostu dobrze się żyło. Od 2014 roku posiadamy swoje własne logo.